Nieuws

Ik weet niet waar ik moet beginnen!

De Roosendaalse Lijst had een aantal sprekers uitgenodigd om meer te vertellen over mantelzorg in het algemeen, maar ook zeker over mantelzorg in andere culturen. Gül Siner, net afgestudeerd op het onderwerp "meesterproef allochtonen ouderenzorg", gaf aan, dat de vanzelfsprekendheid die er vroeger was in met name de Turkse en Marokkaanse cultuur, dat kinderen voor hun ouders gingen zorgen, er steeds minder is.

Dit betekent, dat de allochtone ouderen die hulpbehoevend worden, een beroep moeten gaan doen op de thuiszorg. Echter de vele vormen van thuiszorg, en de vele organisaties die er mee bezig zijn maken het ontzettend moeilijk om de juiste hulpvraag op de juiste plek te krijgen. Allochtone ouderen maken weinig gebruik van de thuiszorg, omdat ze eigenlijk nog verwachten dat ze mantelzorg kunnen krijgen van hun (klein-)kinderen, maar ook vanwege de bureaucratie rondom het aanvragen van thuiszorg.

Voor velen is ook de eigen (financiële) bijdrage een te hoge drempel. Daarnaast blijkt ook aan de aanbodzijde niet aansluit op de vraagzijde: naast de taalbarrière zijn de thuishulporganisaties vaak niet op de hoogte van (culturele) gewoontes en gebruiken. \ Marie-Anne de Dooij vertelde meer over HOOM, een organisatie die mantelzorgers wil ondersteunen. Ook zij gaf aan dat veel mantelzorgers zichzelf niet als zodanig herkennen, maar dat ze wel veel verantwoordelijkheid op zich nemen. Omdat er vaak maar één mantelzorger actief is, kan de belasting wel eens te zwaar worden. En dan moet een mantelzorger ook weten waar hij of zij kan aankloppen.
Zij riep de politiek op, om meer te investeren in het verschaffen van duidelijkheid hierin.
Maar de mantelzorgers kunnen ook terecht bij het SIW, volgens Wally Neelen, ouderenadviseur bij het SIW.

Het SIW kan hulpvragers en mantelzorgers ook helpen bij het zoeken van de juiste wegen binnen de zorgverlening. Belangrijk vond zij ook nog om aan te geven, dat we moeten signaleren dat het geen vanzelfsprekendheid meer is dat jongeren voor hun ouders gaan zorgen.

Verder vertelde Henk Schouwenaars van Aramis AlleeWonen over de huisvesting voor ouderen. Hoe beter een woning is aangepast, hoe gemakkelijker het werk voor de mantelzorger of voor de professionele hulpverlener wordt. Door de bouw van aangepaste woningen bij elkaar, met een centrale ontmoetingsruimte, wordt volgens Aramis minder vaak een beroep gedaan op de mantelzorger, omdat bewoners elkaar kunnen helpen en ondersteunen. Bovendien hebben verschillende wooncomplexen dienstverleners, die signalen over de vraag naar hulp kunnen oppikken.
Te denken valt hierbij aan de huismeester/conciërge of aan de woonservicediensten.

Tot slot gaf Anneke van der Schoot (klantenservice Groenhuysen) aan, dat de allochtone ouderen nog erg weinig gebruik maken van de diverse vormen van hulpverlening zoals die geboden kan worden door o.a. Stichting Groenhuysen. Een taalbarrière en de onbekendheid met eventuele andere gebruiken zijn hier mede de oorzaak van.
Zij pleitte er ook voor dat de diverse organisaties op het gebied van mantelzorg en thuiszorg de handen meer ineen zouden moeten slaan.

Aan het eind van de avond kon een aantal conclusies getrokken worden. Zo moest helaas geconstateerd worden, dat het aanbod van zorg nog niet voldoende aansluit op de vraag naar zorg bij allochtone ouderen.
Taal en onbekendheid met gebruiken zijn hier mede de oorzaak van. Een ander groot probleem is, dat de allochtone ouderen vaak een moeilijk bereikbare doelgroep zijn. Met name hierom werd gepleit voor meer allochtone medewerkers in de zorg. Maar helaas werd door een inspreekster pijnlijk duidelijk gemaakt, dat het voor iedereen (allochtoon of autochtoon) moeilijk is om de juiste weg te vinden in het diverse aanbod van zorg en zorgverleners. Een zoektocht, die vaak strandt tegen een muur van doorverwijzingen en bureaucratie. Hopelijk heeft haar emotionele hartekreet op deze avond geleid tot een oplossing voor haar hulpvraag.

Duidelijk is geworden, dat de mantelzorg een complexe materie is, waarbij een goede regie van alle hulpverleners nodig is om de juiste zorg op het juiste moment te kunnen bieden. Hulpverleners moeten meer gecoördineerd gaan samenwerken, en de verschillende vormen van zorgaanbod niet te versnipperd in de wijken zetten. De Roosendaalse Lijst zal er aan gaan werken, dat vanuit de politiek toegezien gaat worden aan de juiste invulling van de middelen die geboden worden binnen de WMO. Ook ouderenhuisvesting en levensloopbestendig bouwen zal in dit kader extra aandacht gaan krijgen. Alleen op deze manier kan de zorg voor iedereen toegankelijker worden, en kan er optimaal rendement gehaald worden uit de vele vormen van zorgaanbod.